Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Της  Στεργιανής Σαπαρδάνη, Διεθνολόγου-Περιβαλλοντολόγου, 28ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2010.
Τις περισσότερες φορές που ο κόσμος της υπαίθρου ακούει για περιβαλλοντικές οργανώσεις και οικολόγους «βγάζει σπυριά», εκτός από εκείνες τις περιοχές που λόγω της ύπαρξης πιο ισχυρού καθεστώτος προστασίας εδώ και πολλά χρόνια οι κάτοικοι των περιοχών αυτών έχουν έρθει πιο κοντά σ΄αυτό που οι περιβαλλοντολόγοι λένε αρμονική συνύπαρξη φυσικού περιβάλλοντος και ανθρώπου. (βλέπε Κερκίνη, Πρέσπες, Πίνδος, Έβρος, κά)
Οι κάτοικοι της υπαίθρου, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να καταστρέφεται το φυσικό περιβάλλον και είναι οι μόνοι που έχουν δει με το πέρασμα των χρόνων τις καταστροφικές αλλαγές του κλίματος, την υποβάθμιση των υδάτων και τη μείωση των δασών. Η γνώση δε λείπει και φυσικά ούτε η εμπειρία, τότε ποιος είναι ο λόγος που δεν μπορούν και πρακτικά πλέον να προστατεύσουν τις ελάχιστες πηγές φυσικού πλούτου της χώρας και είναι «αλλεργικοί» στο άκουσμα των λέξεων «οικολογία», «προστασία περιβάλλοντος»; Διαβάστε τη συνέχεια »

Η δημιουργία μιας αξιόπιστης βάσης δεδομένων έπρεπε να έχει γίνει από χρόνια. Δεν έχει γίνει γιατί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ άφησαν τα πάντα στο σκοτάδι, για να μπορούν ανενόχλητοι να μοιράζουν εθνικούς και κοινοτικούς πόρους για εξαγορά συνειδήσεων και ψήφων, για τη διαιώνιση των δικομματικών εξαρτήσεων στην ύπαιθρο.
Το Μητρώο Αγροτών όπως θέλει να το διαμορφώσει η σημερινή κυβέρνηση, δεν αποτέλεσε αντικείμενο ουσιαστικής διαβούλευσης με τους αγρότες και τους συλλογικούς τους φορείς. Όπως είναι επόμενο μία σειρά από ερωτήματα κρίσιμα για το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου μένουν αναπάντητα.
Έτσι δεν υπάρχει η παραμικρή τεκμηρίωση – επιχειρηματολογία για τα κριτήρια με τα οποία μειώνεται στο 30% του συνολικού χρόνου απασχόλησης και στο 35% του συνολικού εισοδήματος η προϋπόθεση χαρακτηρισμού σαν επαγγελματία αγρότη.
Επιπλέον δεν ορίζεται πουθενά τι επιπτώσεις θα έχουν όσοι δεν χαρακτηριστούν σαν «επαγγελματίες αγρότες».  Μήπως η κυβέρνηση και το Υπουργείο προετοιμάζουν το έδαφος για τη νέα κατανομή των κοινοτικών ενισχύσεων μετά το 2013; Και όσο κι αν φαίνεται με την πρώτη ματιά ότι ρυθμίζει την κατανομή αυτή με πιο ευνοϊκό τρόπο (μειώνει τα ποσοστά εισοδήματος και απασχόλησης), μήπως τελικά ανοίγει το δρόμο για πλήρη αποκλεισμό από τις κοινοτικές ενισχύσεις όσων δεν πληρούν αυτά τα κριτήρια;
Η αναγνώριση σαν αγροτικό εισόδημα αυτό από τις ΑΠΕ και τον αγροτουρισμό (ακόμα και με τους περιορισμούς που βάζει) χωρίς την υποχρέωση ένταξης στον ΟΓΑ, είναι ύποπτη.  Όλες  οι αγροτικές δραστηριότητες (και η πρώτη μεταποίηση) να ενταχτούν κάτω από τον ίδιο ασφαλιστικό φορέα, τον ΟΓΑ.
Επιπλέον ήδη έχουν δαπανηθεί εκατομμύρια για τη σύνταξη υποτιθέμενων μητρώων ( αγροτών, ελαιοκομικό, αμπελοκομικό κλπ) που τα καρπώθηκαν διάφοροι επιτήδειοι και κυρίως με απολύτως αναξιόπιστα αποτελέσματα.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η τήρηση του μητρώου πρέπει να είναι αρμοδιότητα του ΥΠΑΑΤ. Να αφαιρεθεί η δυνατότητα με υπουργική απόφαση η σύνταξη του Μητρώου θα δοθεί σε άλλο φορέα.
Τα μικρά και μεγάλα «σκάνδαλα» που βγάζει στη φόρα η κ. Μπατζελή από τις δηλώσεις ΟΣΔΕ, είναι η απόδειξη του πως γίνεται τόσα χρόνια η καταγραφή των στοιχείων αγροτικής δραστηριότητας και η διαχείριση των κονδυλίων. Και το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστιες ευθύνες για αυτό. Ας μην μας παριστάνουν τώρα τους άτεγκτους ελεγκτές.
Η πραγματικότητα του αγροτικού χώρου είναι πολυσύνθετη και παρουσιάζει έντονες διαφοροποιήσεις τόσο χωρικές ( πεδινές-ορεινές-μειονεκτικές-νησιωτικές περιοχές), όσο και ανά προϊόν ακόμα και ανά μέγεθος αγροτικής εκμετάλλευσης.
Η ελληνική γεωργία δεν είναι μία αλλά πολλές. Μόνο με σοβαρή μελέτη και αξιολόγηση όλων των δεδομένων μπορεί να οριστεί ποιος είναι ο αγρότης σε καθεμια περίπτωση. Και κυρίως αυτός ο ορισμός να αποσκοπεί όχι στον αποκλεισμό και την απομάκρυνση από την αγροτική δραστηριότητα, αλλά σε στοχευμένες πολιτικές ενίσχυσης της αγροτικής παραγωγής και παραμονής του πληθυσμού στην ύπαιθρο.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Της Στεργιανής Σαπαρδάνη, Διεθνολόγου-Περιβαλλοντολόγου, 26ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιούνιος-Ιούλιος-Αύγουστος 2010.
Αυτό που οφείλει ν’ αναγνωρίσει κανείς και στις προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά και στη σημερινή του ΠΑΣΟΚ είναι ότι ξέρουν από «κόλπα»…Κόλπα όχι μαγικά, αλλά έξυπνα και πολιτικά, προκειμένου να διαιωνίζεται μία κατάσταση εξάρτησης των αγροτών της χώρας από τα δύο κόμματα εξουσίας και των πελατειακών τους σχέσεων. Το βασικό σχέδιο λοιπόν που φαίνεται να είναι η τελική εξολόθρευση του αγροτικού επαγγέλματος έχει μπει στην τελική πορεία. Αφού λοιπόν μας τελείωσαν οι επιδοτήσεις και εξαντλήσαμε και τα βιοκαύσιμα σ΄ αυτόν τον τόπο, περάσαμε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και συγκεκριμένα στα φωτοβολταϊκά.
Έτσι τον περασμένο Ιούνιο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης ο νέος νόμος 3851/2010 για την προώθηση των ΑΠΕ, όπου μεταξύ άλλων δίδονται σημαντικά  κίνητρα για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μονάδων  είτε από αγρότες, είτε από ιδιώτες, για κτίρια, αλλά και γήπεδα. Διαβάστε τη συνέχεια »

Σύμφωνα με τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Λάρισας, Ηρώ Διώτη δύο είναι τα κομβικά ζητήματα, που αφορούν στο νομοσχέδιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων «Σύστημα προστασίας και ασφάλισης της αγροτικής δραστηριότητας» και συγκεκριμένα τα οικονομικά προβλήματα του ΕΛΓΑ και οι υπαίτιοι αυτών, καθώς και ο κοινωνικός χαρακτήρας της γεωργικής ασφάλισης. Παραθέτουμε παρακάτω άρθρο της ίδιας βασισμένο στην ομιλία της στη Βουλή ως ειδική αγορήτρια για το παραπάνω νομοσχέδιο το οποίο και καταψήφισε επί της αρχής ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις της κυρίας Μπατζελή «έχουμε πρωτογενές έλλειμμα του ΕΛΓΑ 3,6 δις, τόκοι 662 χιλιάδες, χρεολύσια 863. Συνολικό έλλειμμα 5,2 δις.» Γι’ αυτό και αποφάσισαν, όπως είπε, την ανασυγκρότηση, τη διαφάνεια και την απαλλαγή του ΕΛΓΑ από όλο το βάρος που του έχει δημιουργήσει το πολιτικό σύστημα. Αποδέχεται δηλαδή τους υπαίτιους της κατάστασης και μάλιστα, είπε στην ομιλία της επί της αρχής στην επιτροπή, τα γνωστά βεβαίως πράγματα, ότι δηλαδή, α) οι έμποροι και οι συνεταιρισμοί ενώ παρακρατούσαν την εισφορά υπέρ Ε.Λ.Γ.Α δεν απέδιδαν στην αρμόδια ΔΟΥ και αυτό χωρίς να έχουν συνέπειες, β) ότι επιπλέον το δημόσιο δεν απέδιδε στον Ε.Λ.Γ.Α τα ποσά των κρατικών ενισχύσεων, γ) ότι υποχρεωνόταν ο ΕΛΓΑ σε κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις, δ) ότι αποκρύπτονταν στοιχεία κλπ
Ποιο είναι το συμπέρασμα που βγάζει το υπουργείο για την αντιμετώπιση του προβλήματος μετά από όλες αυτές τις διαπιστώσεις; Ούτε ανασυγκρότηση, ούτε διαφάνεια, ούτε τίποτα. Διάλυση του ΕΛΓΑ και διάλυση της ασφάλισης της παραγωγής γενικότερα.
Στην περίπτωση του ΕΛΓΑ τα χρέη του οργανισμού, που είναι αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο πρόβλημα, οφείλονται στις εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές. Εκτός των παραπάνω που ανέφερα, ανατέθηκαν στον ΕΛΓΑ τα ΠΣΕΑ χωρίς τους αντίστοιχους πόρους. Οι δαπάνες για την καταβολή των ενισχύσεων αυτών είναι υποχρέωση του κράτους σύμφωνα με την κοινοτική και εθνική νομοθεσία και πρέπει να εγγράφονται στον κρατικό προϋπολογισμό ως σχετικές πιστώσεις και όχι η εκάστοτε κυβέρνηση να υποχρεώνει τον ΕΛΓΑ στην λήψη δανείων για την καταβολή ενισχύσεων, για να παίζει το πελατειακό της παιχνίδι. Επίσης, δίνονταν εντολές για συνεχείς «κατ’ εξαίρεσην αποζημιώσεις», εντολές να καλύπτονται οι δαπάνες με δάνεια και όχι από το κράτος, και αν προσθέσουμε το σημαντικό πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής που είπαμε, συμπληρώνεται η εικόνα των χρεών στα οποία αναφέρεται η κ. Μπατζελή. Διαβάστε τη συνέχεια »

Της Ειρήνης Κατσινοπούλου, Γεωπόνου,  26ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών» , Ιούνιος-Ιούλιος-Αύγουστος 2010.

Ο εφιάλτης της παγκόσμιας επισιτι­στικής κρίσης του 2008 φαίνεται να επανέρχεται μετά την καταστροφή μέρους της παγκόσμιας παραγωγής σιτηρών εξ αιτίας δυσμενών καιρικών συνθηκών (ξη­ρασία, πυρκαγιές, πλημμύρες) σε Ρωσία, Ουκρανία, Καζακστάν, Καναδά. Σύμφωνα με ανακοινώσεις του ρωσικού υπουργείου Γεωργίας λόγω του παρατεταμένου καύ­σωνα και των πυρκαγιών, η καταστροφή της παραγωγής δημητριακών στη Ρω­σία φτάνει το 20%, πράγμα που οδήγησε στην πρόσφατη απόφαση του πρωθυ­πουργού Βλαντιμίρ Πούτιν για απαγόρευ­ση της εξαγωγής σιτηρών μέχρι το τέλος του χρόνου. Μια απόφαση που πυροδό­τησε νέο χορό διεθνούς κερδοσκοπίας και εκτίναξη των τιμών των σιτηρών. Ήδη, ο γραμματέας της Διακυβερνητικής Ομάδας του FAO για τα Σιτηρά Αμπντολ­ρεζά Αμπασιάν χαρακτήρισε “μη αναμε­νόμενη και πολύ απότομη” την απόφαση της Ρωσίας που προκαλεί “ένα στοιχείο αστάθειας στην αγορά” σιτηρών και “μια κατάσταση που δεν ήταν σοβαρή, έχει γίνει τώρα σοβαρή”, δημιουργώντας τον κίνδυνο “να διακοπεί προσωρινά το (διε­θνές) εμπόριο σιτηρών”, καθώς οι κάτοχοι αποθεμάτων θα αναμένουν τη συνέχιση της ανόδου των τιμών. “Αν οι τιμές αυξη­θούν στις φτωχές χώρες και σε αυτές με χαμηλά εισοδήματα, αυτό θα προκαλέσει σίγουρα προβλήματα, όπως είχε συμβεί το 2007-2008”, όταν η εκτίναξη των τιμών των προϊόντων διατροφής (περισσότερο από 53% στη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων μηνών του 2008 σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2007) είχε πλήξει βα­ριά τις πιο φτωχές χώρες, προκαλώντας ξέσπασμα λιμού σε χώρες στην Αφρική, στην Καραϊβική και στην Ασία. Διαβάστε τη συνέχεια »

της Ειρήνης Κατσινοπούλου, Γεωπόνου, 24ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2010

Πολύ λίγο διάστημα  μετά το επικοινωνιακό πυροτέχνημα του «κοινωνικού διαλόγου» για την αγροτική πολιτική στο Ζάππειο και την αναστολή των πανελλαδικών αγροτικών κινητοποιήσεων, τα τηλεοπτικά δελτία και ο κυρίαρχος Τύπος έχουν εξορίσει από την ειδησεογραφία το αγροτικό ζήτημα της χώρας μας.
Βέβαια, η λαίλαπα της πιο σκληρής λιτότητας που γνώρισε ποτέ ο ελληνικός εργαζόμενος λαός, που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την συναίνεση της ΝΔ και όλου του συντηρητικού πολιτικοκοινωνικού φάσματος και σε απόλυτη συνεργασία με τα στυγνά νεοφιλελεύθερα επιτελεία της ΕΕ και των παγκόσμιων αγορών (ΔΝΤ), είναι μια προφανής και βολική δικαιολογία.
Πουθενά δεν προβάλλεται ένα απλό και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό δεδομένο. Ότι η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής της χώρας μας, και μόνο για την κάλυψη των εγχώριων διατροφικών αναγκών, μπορεί να συμβάλλει στην αύξηση του εθνικού πλούτου κατά περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Τόσο είναι το ετήσιο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο των αγροτικών προϊόντων. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, η Ελλάδα έχει γίνει μια χώρα εξαρτημένη και διατροφικά. Την ίδια στιγμή που οι οικονομικά εξουθενωμένοι κτηνοτρόφοι έχουν αφεθεί στο έλεος των καρτέλ στο γάλα και στο κρέας, πουλώντας κάτω του κόστους, δαπανούμε σαν χώρα μόνο για εισαγωγές γαλακτοκομικών και κρεάτων περίπου όσο και για εισαγωγές πετρελαίου.
Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, που έπληξε πρώτα από όλους τους αγρότες της χώρας μας ήδη από το φθινόπωρο του 2008, ήρθε να αποτελειώσει τη βαθύτατη, πολύπλευρη και μακρόχρονη κρίση του ελληνικού αγροτικού τομέα. Οι αιτίες της, προφανώς  δεν μπορούν να αναλυθούν μέσα στις γραμμές ενός άρθρου. Πάντως, δε μπορεί παρά να αναφερθούν οι τραγικές επιπτώσεις από την εφαρμογή  ιδίως της αναθεωρημένης ΚΑΠ του 2003 και την καταστροφική, όπως αποδείχτηκε ήδη, επιλογή της αποσύνδεσης των επιδοτήσεων από την παραγωγή προϊόντων. Η «εθνική επιτυχία», όπως παρουσιάστηκε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έχει κιόλας οδηγήσει σε εξαφάνιση παραδοσιακές δυναμικές καλλιέργειες (καπνός, τεύτλα) και κρίση στο σύνολο της αγροτικής παραγωγής.
Ήμασταν από την πρώτη στιγμή ριζικά αντίθετοι σε αυτό. Ωστόσο, η τότε Κυβέρνηση βρήκε ένθερμους υποστηρικτές, αν όχι εντολείς, στις αντιαγροτικές της πολιτικές επιλογές, τις ηγεσίες ( και τότε και ακόμα τώρα) των συνδικαλιστικών και συνεταιριστικών αγροτικών οργανώσεων.
Όλους αυτούς που, ανεξάρτητα από ποια είναι η κυβέρνηση, ήταν και παραμένουν οι προνομιακοί συνομιλητές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Που μπορεί, για την «τιμή των όπλων» να βγάζουν καμιά αντιπολιτευτική κορώνα, μόνο και μόνο για να  καλύψουν την απόλυτη απαξίωση τους από το σύνολο πλέον των αγροτών της χώρας μας.
Εκείνους που πέρσι οργάνωναν «κινητοποιήσεις» της μιάς μέρας ( Ισθμός Κορίνθου), που έληγαν αυτόματα μόλις φωτογραφίζονταν στο τραπέζι του δήθεν διαλόγου στο ΥΠΑΑΤ, αφήνοντας τους αγρότες που είχαν αληθινή διάθεση για αγώνα, έρμαιο των διώξεων και της τρομοκράτησης. Εκείνους που φέτος, από την πρώτη στιγμή των δυναμικών αγροτικών κινητοποιήσεων, σήμαναν σιωπητήριο και σταμάτημα του αγώνα. Που δεν τόλμησαν να πλησιάσουν ούτε από μακριά στα μπλόκα. Και που, εννοείται, στρογγυλοκάθισαν στα πρώτα καθίσματα του Ζαππείου.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι από τον «κοινωνικό διάλογο» που οργανώθηκε από το ΥΠΑΑΤ, έλειπε μια θεμελιώδης ενότητα : η συλλογική οικονομική οργάνωση των αγροτών. Η λειτουργία των συνεταιρισμών, ιδίως μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και ασυδοσίας της αγοράς, έπρεπε να είναι η απόλυτη προτεραιότητα όποιου σκοπεύει στ’ αλήθεια να θωρακίσει τον αγροτικό κόσμο, να προστατέψει το εισόδημα και τον μόχθο του. Αλλά εκεί είναι το Άβατο.
Και ακριβώς εκεί, είναι η πρώτη νίκη που πέτυχε το αγροτικό κίνημα. Ανάγκασε τον ίδιο τον Πρωθυπουργό να μιλήσει μέσα στη Βουλή για κατεστημένα, διαπλοκή και πελατειακές σχέσεις. Ανάγκασε  την υπουργό ΑΑΤ, να ψελλίζει έστω προς το παρόν, αλλαγές στους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Τι είδους όμως ;
Την πρόγευση του πως αντιλαμβάνεται τη συλλογική οργάνωση των αγροτών, την πήραμε από το ατελέστατο και πρόχειρο κείμενο που τέθηκε σε «δημόσια διαβούλευση» στη διάρκεια των αγροτικών  μπλόκων, για τη «νέα αρχιτεκτονική» του αγροτικού συνδικαλισμού.
Μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, η «έμπειρη και γνώστρια σε βάθος των αγροτικών θεμάτων» πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ, ακόμα διαλέγεται και σχεδιάζει, παραπέμποντας στις καλένδες την επίλυση όλων των κρίσιμων θεμάτων του αγροτικού χώρου που έπρεπε να έχουν λυθεί όχι σήμερα, προχτές. Κι όμως πριν καν πέσει η αυλαία του περιβόητου διαλόγου στο Ζάππειο καθόλου τυχαία, εμφάνισε το έτοιμο από καιρό σχέδιο της για τον αγροτικό συνδικαλισμό.
Το ΥΠΑΑΤ δεν έχει καμιά δουλειά  να αποφασίσει  τον τρόπο που οργανωθούν συνδικαλιστικά οι αγρότες. Τι θέλει να προλάβει ; Τη νέα πανελλαδική συγκρότηση του αγροτικού κινήματος που έχει κιόλας ξεκινήσει. Από τους αγρότες που έδωσαν μαχητικό παρόν στα μπλόκα, βάζοντας στη πρώτη γραμμή όχι την αποσπασματική διεκδίκηση, αλλά το ίδιο το μέλλον τους.
Όλους αυτούς που θα βρεί δυναμικά απέναντι, στη νέα απόπειρα κομματικής χειραγώγησης των αγροτικών συλλόγων και τη διάλυση οργανώσεων με μακρόχρονη και ουσιαστική δράση, όπως  η Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών είτε οι Οργανώσεις των Αλιέων και άλλες, που συγκροτήθηκαν πρόσφατα μέσα από δημοκρατικές και κινηματικές διαδικασίες, όπως η Πανελλήνια Ένωση Κτηνοτρόφων.
Στηρίζουμε αμέριστα τη συλλογική συνδικαλιστική και οικονομική οργάνωση των αγροτών, που θεμελιώνεται στη δημοκρατική λειτουργία από τη βάση έως την κορυφή και στην ενεργή συμμετοχή όλων των αγροτών και όχι σε κάποιες ηγεσίες που λογοδοτούν μόνο στα κομματικά επιτελεία που τους ανέδειξαν. Που διασφαλίζει τη διαφάνεια της οικονομικής διαχείρισης και τη δημόσια λογοδοσία και όχι την εξυπηρέτηση πελατειακών σχέσεων και την εξαγορά ψήφων και συνειδήσεων στην ύπαιθρο.
Μόνο έτσι θα βγουν από την κρίση όρθιοι και όχι τσακισμένοι οι αγρότες. Με ζωντανή την ύπαιθρο και όχι με ερημωμένα χωριά και εγκαταλειμμένα χωράφια. Με την ενίσχυση της Ελλάδας που παράγει και δημιουργεί. Των εργαζόμενων και των αγροτών του καθημερινού μόχθου και της έντιμης επιβίωσης. Για το σήμερα και κυρίως για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας και όλης της χώρας.

Δυναμική απάντηση στις 100 μέρες κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ
του Νίκου Παπαδόπουλου, αγρότη-Συντονιστή ΝΕΑΚ, 24ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2010

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το αγροτικό εισόδημα στην  Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη  χειρότερη θέση ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 19,7%  το διάστημα 2001 – 2008, ενώ στο ίδιο διάστημα το αγροτικό εισόδημα στην Ε.Ε. -27 αυξήθηκε κατά 15% περίπου. Μόνο μέσα στο 2008 η μείωση έφτασε το 7,9%, ενώ οι δείκτες της ΕΣΥΕ εμφανίζουν περαιτέρω μείωση το 2009 ( – 5%  το διάστημα Ιουλίου 2008 – Ιουνίου 2009).
Η συνεχής κάμψη οφείλεται κυρίως στην κατάρρευση – στασιμότητα- περιορισμένη αύξηση των τιμών παραγωγού, με την ταυτόχρονη εξαιρετικά μεγάλη αύξηση του κόστους παραγωγής. Στο διάστημα της πενταετίας 2004-2008 το κόστος παραγωγής αυξήθηκε αθροιστικά κατά 34 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ στο ίδιο διάστημα οι τιμές παραγωγού σημειώνουν αύξηση κατά περίπου 15%.
Η περσινή καλλιεργητική περίοδος έκλεισε με τις τιμές σε δυό κατηγορίες γεωργικών προϊόντων, ιδιαίτερης σημασίας για το ελληνικό αγροτικό εισόδημα, των σιτηρών και του ελαιόλαδου, να έχουν κατρακυλήσει στα επίπεδα της προηγούμενης δεκαετίας. Περίπου η ίδια κατάσταση υπάρχει στις τιμές του γάλακτος.
Ταυτόχρονα και παρά τη μείωση των τιμών παραγωγού έως και κάτω του κόστους, οι καταναλωτές συνεχίζουν να αγοράζουν πανάκριβα τα τρόφιμα. Π.χ  η τιμή του ελαιόλαδου έφτασε πέρσι τα 2ευρώ/Kg στον παραγωγό ενώ στα super market πουλιέται 5-5,5 ευρώ/Kg. Στο αγελαδινό γάλα οι αντίστοιχες τιμές είναι 0,45- 0,50 ευρώ/Kg , έναντι 1,20- 1,30 ευρώ/Kg. Με ανώτατη τιμή στον παραγωγό για το μαλακό σιτάρι τα 0,20 ευρώ/Kg, η τιμή του ψωμιού είναι 1.20- 1,40 ευρώ/Kg.  Οι εταιρίες του κλάδου ανακοινώνουν αύξηση της καθαρής κερδοφορίας  τους το 2008, μεσούσης της οικονομικής κρίσης. ( π.χ. Vivartia αύξηση κατά 10% ).
Οι στρεβλώσεις της αγοράς, η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, οι εναρμονισμένες πρακτικές (καρτέλ),οι παράνομες ελληνοποιήσεις προϊόντων ( κυρίως κρεάτων, γάλακτος και οπωροκηπευτικών) και η πλήρης αδράνεια των μηχανισμών ελέγχου, αποτελούν κρίσιμες συνιστώσες της κρίσης που μαστίζει τον αγροτικό τομέα.
Το ύψος δανεισμού είναι εκρηκτικό, με τη δραστηριοποίηση πλέον στον αγροτικό τομέα του συνόλου των ελληνικών τραπεζών. Διαβάστε τη συνέχεια »