Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Υδάτινοι Πόροι’

Του Νίκου Βάγια, Γεωπόνου, 29ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2011.
1. Διεθνής συγκυρία-μια νέα κοινωνική απαίτηση
Η ασφάλεια και η ποιότητα των αγροτικών προϊόντων και γενικότερα των τροφίμων, αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην οποία θα κληθεί να απαντήσει μια σύγχρονη προοδευτική, και οικολογική αγροδιατροφική πολιτική.  Πρόκειται ουσιαστικά για μια από τις βασικότερες κοινωνικές απαιτήσεις με βαθιές πολιτικές προεκτάσεις, που δεν αφορά μόνο μια τεχνοκρατική και θεωρητική  προσέγγιση, αλλά μπορεί να καθορίσει το πλαίσιο  εκείνο που διαμορφώνει ένα υγιή και δίκαιο ανταγωνισμό σε όλη την αγροδιατροφική αλυσίδα, ενώ παράλληλα μπορεί να στηρίξει το εισόδημα του μικρομεσαίου αγρότη και να συμβάλει  στην προστασία του περιβάλλοντος.
Για πολλά χρόνια η επάρκεια της τροφής υπήρξε πρώτιστη αγωνία του ανθρώπου, γεγονός που επηρέασε αποφασιστικά τις πολιτικές  για την ανάπτυξη της γεωργίας και την παραγωγή των τροφίμων. Με τη συμβολή της επιστήμης και της τεχνολογίας, και τις εφαρμοζόμενες μέχρι σήμερα πολιτικές με μοναδικό στόχο την εντατικοποίηση και μείωση του κόστους παραγωγής στο πλαίσιο ενός ασύδοτου γιγαντισμού των μονοπωλιακών επιχειρήσεων διατροφής επιτεύχθηκε μεν μια συνεχής αύξηση της παραγωγής ενώ από την άλλη διαταρράχθηκε η περιβαλλοντική ισορροπία και  προκλήθηκαν οι γνωστές σε όλους μας διατροφικές κρίσεις όπως η ύπαρξη διοξινών στα κοτόπουλα και η νόσος των τρελών αγελάδων.
Οι παγκόσμιες αγορές γεωργικών προϊόντων μπήκαν σε μια παρατεταμένη κρίση ενώ στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα γίνεται αντιληπτή η διάσταση της προστασίας του περιβάλλοντος. Το παγκοσμιοποιήμενο παραγωγικό μοντέλο της ποσοτικής επέκτασης εξαντλεί καθημερινά  τα όρια του και αρχίζει η προοδευτική αναζήτηση ενός νέου αγροδιατροφικού μοντέλου.
Παράλληλα η παγκοσμιοποίηση των αγορών με τον όλο αυξανόμενο ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών της Ε.Ε και των αναδυόμενων αγορών χαμηλού κόστους μας αναγκάζει όλους μας να επανεξετάσουμε τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου στο τρόφιμα βάζοντας απαιτήσεις για ένα πιο δίκαιο εμπόριο με ίσες ευκαιρίες στις αγορές. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Του Άρη Άναγνώστου, φοιτητή Πανεπιστημίου Πειραιά και του Κώστα Ζαχαριάδη, Βιολόγου -Περιβαλλοντολόγου, 29ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2011.
Χρειάστηκε ένα  τσουνάμι για  να ανοίξει  μια ακόμη φορά σε παγκόσμια κλίμακα το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Δυστυχώς τα ατυχήματα του παρελθόντος (πολλά από αυτά στην Ιαπωνία) δεν υπήρξαν δίδαγμα για το βαθμό επικινδυνότητας των πυρηνικών εργοστασίων ανά την υφήλιο ,κίνδυνοι που απειλούν άμεσα την επιβίωση του ανθρώπου και μεγάλου μέρους της ζωής στον πλανήτη.
Απαιτούμε χρονοδιάγραμμα για την απεμπλοκή από την πυρηνική ενέργεια.
Θα μπορούσε άραγε να θεωρηθεί θετικό στοιχείο η αναθεώρηση (;) των σκέψεων ορισμένων ηγετών σχετικά με την επέκταση ή έναρξη πυρηνικών δραστηριοτήτων στις χώρες τους;  Δεν αρκούν οι διακηρύξεις θέλουμε πράξεις. Μια πραγματικά ουσιαστική λύση θα μπορούσε να είναι το άμεσο κλείσιμο όσων εργοστασίων είναι ανεγερμένα πριν το 1980, καθώς και για τα  νεότερα να τεθεί σ εφαρμογή ένα χρονοδιάγραμμα κλεισίματος σ ένα εύλογο αλλά σύντομο χρονικό διάστημα. Χρειάστηκε όμως να προηγηθεί το τραγικό ατύχημα στη Φουκουσίμα της Ιαπωνία  και η έκθεση εργαζομένων, κατοίκων και φυσικά του περιβάλλοντος  σε τεράστιες ποσότητες ραδιενέργειας για να εξαγγελθούν τα παραπάνω. Υπό αυτές τις συνθήκες επομένως δε μπορούμε να μιλάμε για κανενός είδους επιτυχία, αν δεν δούμε πράξεις. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Του Κώστα Ζαχαριάδη, Βιολόγου – Περιβαλλοντολόγου, 28ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Νοέμβριος -Δεκέμβριος 2010.
Πολλές αραβικές οικονομίες, υποφέρουν από υψηλές τιμές τροφίμων, γεγονός που οδηγεί τους κατοίκους σε απόγνωση και εξέγερση. Η σπίθα που ανάβει τη φωτιά, πέρα απο την ανελευθερία των αυταρχικών καθεστώτων, σχετίζεται και με τη φτώχεια που προκαλεί η άθλια κατάσταση της οικονομίας τους. Η κυβέρνηση του Λιβάνου μείωσε τις τιμές των τροφίμων κατά 5%, μια ημέρα μετά την αναχώρηση του Μπεν Αλι από την Τύνιδα, ένδειξη φόβου για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών σε πολλές χώρες του αραβικού κόσμου με κορύφωση τα γεγονότα της Αιγύπτου. Οι τιμές ζάχαρης και κρέατος βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί. Το 2010 η τιμή του σιταριού αυξήθηκε κατά 47%, το καλαμποκιού κατά 50% και της σόγιας κατά 34%.
Ο ΟΗΕ προβλέπει εντός του 2011 επισιτιστική κρίση, που θα δημιουργήσει χειρότερες συνθήκες για  1.000.000.000 ανθρώπους. Πολλές χώρες, ανάμεσά τους κάποιες η σημασία των οποίων είναι κρίσιμη για την περιφερειακή και την παγκόσμια σταθερότητα, έγιναν μάρτυρες αναταραχών, ακόμη και εξεγέρσεων για τα τρόφιμα το 2008. Σήμερα 820 εκατομμύρια άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες υποσιτίζονται, από τους οποίους πάνω από το 60% ζουν στην υποσαχάρια Αφρική και την Νότια Ασία. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Της  Στεργιανής Σαπαρδάνη, Διεθνολόγου-Περιβαλλοντολόγου, 28ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2010.
Τις περισσότερες φορές που ο κόσμος της υπαίθρου ακούει για περιβαλλοντικές οργανώσεις και οικολόγους «βγάζει σπυριά», εκτός από εκείνες τις περιοχές που λόγω της ύπαρξης πιο ισχυρού καθεστώτος προστασίας εδώ και πολλά χρόνια οι κάτοικοι των περιοχών αυτών έχουν έρθει πιο κοντά σ΄αυτό που οι περιβαλλοντολόγοι λένε αρμονική συνύπαρξη φυσικού περιβάλλοντος και ανθρώπου. (βλέπε Κερκίνη, Πρέσπες, Πίνδος, Έβρος, κά)
Οι κάτοικοι της υπαίθρου, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να καταστρέφεται το φυσικό περιβάλλον και είναι οι μόνοι που έχουν δει με το πέρασμα των χρόνων τις καταστροφικές αλλαγές του κλίματος, την υποβάθμιση των υδάτων και τη μείωση των δασών. Η γνώση δε λείπει και φυσικά ούτε η εμπειρία, τότε ποιος είναι ο λόγος που δεν μπορούν και πρακτικά πλέον να προστατεύσουν τις ελάχιστες πηγές φυσικού πλούτου της χώρας και είναι «αλλεργικοί» στο άκουσμα των λέξεων «οικολογία», «προστασία περιβάλλοντος»; (περισσότερα…)

Read Full Post »

του Νίκου Γεωργακάκη, Μεταλλειολόγου-Μηχανικού,11ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιούλιος – Αύγουστος 2007

Το πρόβλημα

Ο νομός Λασιθίου και ιδιαίτερα η περιοχή της Ιεράπετρας στη Κρήτη δοκιμάζεται από λειψυδρία και απειλείται σοβαρά από ερημοποίηση, με δραματικές επιπτώσεις στις αγροτικές καλλιέργειες  οπωροκηπευτικών,  και στις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων εκτός εποχής. Το πρόβλημα αυτό είναι εντονότερο φέτος όμως πρέπει να γίνει  κατανοητό ότι η έλλειψης του νερού δεν εξαρτάται τόσο  από τα φαινόμενο ανομβρίας όσο από την πολιτική διαχείρισης των νερών.
Το φράγμα των Μπραμιανών που είναι το κύριο έργο, φτιάχτηκε για να εξυπηρετήσει ένα συγκεκριμένο ανώτερο επίπεδο καλλιεργούμενης γης το οποίο εδώ και χρόνια έχει υπερκεραστεί. Για το λόγο αυτό ήταν  αναγκαία συμπληρωματικά έργα και μέτρα που  σχεδιάστηκαν ώστε να καλυφτούν οι απαιτήσεις των καλλιεργητών. Δυστυχώς όμως από την στιγμή που αποφασίστηκαν τα συμπληρωματικά αυτά έργα ως σήμερα δεν έχουν υλοποιηθεί με αποτέλεσμα, το 70%των βρόχινων υδάτων, να καταλήγει στη θάλασσα. Η πραγματοποίηση των έργων αυτών, μαζί με την κατασκευή φράγματος στο τοπικό διαμέρισμα του Αγ. Ιωάννη, δεδομένου ότι έχει ολοκληρωθεί η  μελέτη τους, θα μπορούσε  να αποτελέσει  μερική λύση του προβλήματος της έλλειψης νερού στην Ιεράπετρα. (περισσότερα…)

Read Full Post »

της Σοφίας Βασιλειάδου, Φυσικού-Περιβαλλοντολόγου, 10ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Μάιος – Ιούνιος 2007

Στην τιμολογιακή πολιτική για το πόσιμο νερού πρέπει αρχικά να ξεκαθαριστούν δυο βασικά σημεία:
Α) Αν το νερό αντιμετωπίζεται σαν κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα  ή ανάλογα με την περίσταση.
Β) ότι κάθε απόφαση για τη διαχείριση ή τιμολόγηση του νερού πρέπει να εναρμονίζεται με την Ευρωπαϊκή οδηγία πλαίσιο 2000/60.
Αν δεχθούμε τον χαρακτηρισμό του νερού σαν εμπόρευμα, τότε  θα πρέπει να δεχθούμε και την πιθανή παραχώρηση της διαχείρισης του στον ιδιωτικό τομέα με όλες τις συνέπειες του βασικού στόχου, του υπερκέρδους για τον ιδιώτη (βλέπε πολυεθνική) που θα αναλάβει την διαχείριση.
Οι συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης όπως έχει καταδειχθεί διεθνώς είναι:
-πολύ υψηλό κόστος υπηρεσιών που οδηγεί σε αποκλεισμό από την παροχή νερού των πολύ φτωχών ή των κατοίκων απομονωμένων περιοχών  που είναι ασύμφορες για τον ιδιώτη.
-Μειωμένοι έλεγχοι , απόκρυψη προβλημάτων στην ποιότητα, ειδικά όταν ο ιδιώτης διαθέτει τρόπους πίεσης της πολιτικής εξουσίας (δήμων, νομαρχιών, περιφέρειας ή και κυβέρνησης).
-Κατασπατάληση των φυσικών πόρων γιατί ο ιδιώτης ενδιαφέρεται για το άμεσο κέρδος. Όσο πιο πολύ νερό ξοδεύεται τόσο μεγαλύτερο θα είναι αυτό. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Το Νερό…Νεράκι…

της Στεργ. Σαπαρδάνη, Διεθνολόγου-Περιβαλλοντολόγου, 8ο τεύχος «Δρόμου των Αγροτών», Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2007

Οι ερευνητές κάνουν μελέτες για τα αποθέματα νερού και τις κλιματικές αλλαγές του πλανήτη μας. Οι οικολογικές οργανώσεις προειδοποιούν για την αλόγιστη χρήση των υδάτων εδώ και χρόνια. Ωστόσο αυτοί που ζουν περισσότερο το πρόβλημα διαχείρισης του νερού είναι ίσως οι αγρότες.
Στην Ελλάδα το 87% του νερού καταναλώνεται στις γεωργικές χρήσεις. Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι οι παράνομες αντλήσεις αυξάνονται, ενώ ότι οι ακατάλληλες αρδευτικές μέθοδοι και τα κακοσυντηρημένα δίκτυα οδηγούν σε σημαντικές απώλειες νερού.
Η μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού στα αστικά κέντρα και σε τουριστικές περιοχές, ιδίως το καλοκαίρι και σε περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα ξηρασίας, όπως στα νησιά, οξύνουν το πρόβλημα. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »